Samen met m’n ouders heb ik de laatste 2 weken doorgebracht in de overige gebieden van Zuid-Afrika. We hebben veel gezien en als ik het allemaal ga vertellen zal het nog wel een hele lange log worden dus binnenkort volgt er een foto impressie, maar ik moet de 500 foto’s nog uitzoeken. De laatste vier dagen van mijn verblijf in Pretoria waren rustig, behalve dan de dag net na mijn terugkomst van mijn rondreis. Ik was gevraagd om een prensentatie te houden over mijn werk en nog een beetje vermoeid van mijn rondreis was het dan toch gelukt om een goede presentatie te houden en was de grote geldschieter Eskom dan ook tevreden over het resultaat en zal het project naar alle waarschijnlijkheid doorgang vinden. En toen zat het er dan echt op met het project, het verslag was immers ook al ingeleverd en op een paar kleine puntjes na was het ook goedgekeurd. De overige drie dagen heb ik nog wat gewinkeld en een beetje genoten van mijn vakantie. De laatste avond nog een wild feestje gehaald met de vrienden die ik hier ondertussen gemaakt had. Het was met name wild omdat een deel van het meubilair van de kroeg naar beneden was gekomen en dit keer was ik niet de dader, maar het kwam er op neer dat een bepaalde constructie niet bedoeld was om aan te hangen en deze kwam dan ook met een hoop kabaal naar beneden. Uiteindelijk is het allemaal nog goed gekomen geloof ik, want ik had mijn laatste avond natuurlijk wel goed gevierd.

Zaterdag was het dan zover om het vliegtuig naar Nederland te nemen, met een vertrektijd van 22:40 en uiteindelijk 2 uur later vertrokken wegens een of ander defect dat niet bedreigend was, maar wel gemaakt moest worden. En een uur sneller gevlogen te hebben kwam ik dan vandaag aan in Nederland om 10:30 waar ik ontvangen werd door mijn ouders en broer en zit mijn avontuur in Zuid-Afrika er jammer genoeg op en begint morgen weer het Nederlandse serieuze leven.

Ik wil iedereen bedanken voor de interesse voor het lezen van mijn weblog en natuurlijk ook de reacties en er zal nog een update volgen met foto’s.

Groetjies Gerard

Maandag, na het goede nieuws gebracht te hebben dat ik het model weer aan de gang had gekregen, verder gegaan met het verslag dat alleen nog wat plaatjes vergde. Toen was het dan eindelijk zover en had ik mijn verslag af. De volgende missie was het uitprinten, eerste wilde ik proberen om via een memoriestick het verslag op de andere computer te zetten waar de printer aan verbonden was. Maar Word op deze computer wilde niet helemaal wat ik gedaan had, dus op zoek naar een andere oplossing, al snel zag ik dat de printer ook een infrarood poort had en dit werkt goed alleen het duurde behoorlijk lang voordat ik het verslag twee keer had uitgeprint en het waren maar 80 pagina’s in totaal voor twee verslagen. Uiteindelijk was het allemaal goed gekomen en was prof. Swart ook weer blij.

Dinsdag, vandaag was het de laatste dag dat ik op de TUT zou werken aan het project. Ik moet alleen nog een presentatie houden en dan zit het er echt op. Maar eerst ga ik een rondreis maken voor 13 dagen om Zuid-Afrika ook onveilig te maken op z’n Brabants. Vandaag nog een beetje aan mijn presentatie gewerkt en die is nou ook af, dus die presentatie kan komen.

De komende tijd zal er dus weinig gexfcpdate worden, misschien niet al te raar, want het updaten gebeurde de laatste tijd ook eens per twee weken, maar dan weten jullie het vast.

Vrijdag, ik had me vandaag voorgenomen om het hele probleem dat ik gisteren gevonden had aan te kaarten met prof. Swart. Zodra de man dan ook binnenkwam vertelde ik hem van mijn probleem. In eerste instantie begreep hij niet wat ik bedoelde, maar toen ik duidelijk maakte dat het hele ding niet deed wat ik wilde werd het al een stuk duidelijker. Na verschillende conclusies getrokken te hebben en een collega erbij gehaald te hebben. Hadden we dan toch een eventuele oplossing gevonden en deze had ik dan ook gexefmplementeerd. Met enige aanpassingen van deze oplossing uiteindelijk toch nog een goedwerkend model gekregen en kon ik alsnog met een gerust hart mijn weekend vieren. ‘s Avonds dan ook maar aan de sterke drank gegaan, helaas zouden we vanavond niet uitgaan, want Resel was behoorlijk ziek, maar dat deerde mij niet dan maar in mijn eentje vieren, dat het uiteindelijk toch allemaal goed was gekomen.

Zaterdag, had ik de hele dag verder aan het verslag gewerkt. Omdat het donderdagavond allemaal tegen zat kon ik het niet gisteren helemaal afkrijgen en vandaar dat ik het weekend moest spenderen om aan het verslag te werken. ‘s Middags nog snel wat boodschappen gedaan voor het eten en om een cadeautje te kopen voor Sean die morgen jarig is, maar dat vanavond vierde.
Bij thuis komst kreeg ik te horen dat we om 19:00 uur opgehaald zouden worden om naar de kroeg te gaan waar het feest zou zijn, ik was maar snel begonnen met koken en toen het 19:00 uur was, was ik ook mooi klaar en konden we gaan. Helaas speelde de Zuid-Afrikaanse tijd deze keer wel parten en vertrokken we pas om 19:30 uur, maar dat mocht de pret niet drukken. Nadat ik het cadeautje aan Sean had gegeven, konden we beginnen. In de kroeg aangekomen moesten we deze eerst natuurlijk een beetje versieren en kwam ik er snel achter dat Sean niet de enige was die jarig was, maar een andere vriend van Resel was vandaag jarig, dus die ook maar gefeliciteerd en verder gegaan met versieren. Nou kennen ze hier geen serpentines, maar hangen ze hier gewoon linten op, ook mooi. Na het versieren werd het dan toch echt tijd om te gaan feesten en dat hebben we dan ook gedaan met de nodige drank en tot in de late uurtjes.

De feesttent met twee verdwaalde feestgangers.

Het was behoorlijk gezellig.

Zondag, na bijgekomen te zijn van het feestje van gisterenavond weer verder gegaan aan mijn verslag en ‘s avonds was ik behoorlijk moe van het werken en waarschijnlijk ook nog van het feestje dat ik tijdens de film in slaap was gevallen.

Maandag, na weer bijgekomen te zijn van de avond ervoor moesten we jammer genoeg onze spullen pakken en klaar maken om naar huis te gaan. Oppikoppi zat er voor mij op, maar het was supergaaf. Thuis aangekomen mijn spullen een beetje opgeruimd en uiteindelijk vroeg in slaap gevallen, want zo’n weekend is toch wel vermoeiend.

Dinsdag, omdat het vandaag Vrouwendag was, was het een nationale vrije dag. Ik had me vandaag voorgenomen om aan mijn presentatie te werken, zodat ik deze morgen kon laten zien aan prof. Swart. In het andere huis met Internet was ik aardig opgeschoten en hoefde ik woensdag alleen nog wat puntjes op de i te zetten.

Woensdag, vandaag zou ik mijn presentatie laten “keuren”, maar al vrij vroeg hoorde ik iemand het kantoor binnenkomen en ik was niet in de veronderstelling dat dit prof. Swart kon zijn want die was er nooit zo vroeg. Nee, het was meneer van Dijk die met het nieuws kwam dat de presentatie niet doorging vanwege een dubbele boeking. Ik baalde wel een beetje van dit nieuws, want in plaats van gisteren de hele dag aan mijn verslag te zitten had ik mooi met Hans en Zelda naar een leeuwenpark kunnen gaan. Maar ja zoals ze hier zeggen, shit happens.

Donderdag, vandaag maar weer verder gegaan met mijn verslag, totdat prof. Swart met de verassing kwam dat de presentatie toch door zou gaan, echter niet vandaag maar de dag nadat ik terug kom van mijn rondreis. Ik dacht meteen lekker tijdstip, maar ja het kon niet anders. De rest van de dag nog aan mijn verslag gewerkt, totdat ik ‘s avond tot de conclusie kwam dat er een fout in mijn model zat en ik gruwelijk zat te balen aangezien nou alles voor niks leek te zijn geweest.

Vrijdag zouden we om negen uur opgehaald worden door Linda en Sean en ze waren deze keer stipt, geen Zuid-Afrikaanse tijd of iets dergelijks. Nadat we nog wat spullen opgehaald hadden bij Sean en de auto’s hadden ingeladen, moesten we eerst nog naar de garage omdat er een schroefje in de band zat. Bij de garage bleek al snel dat de schroef geen gat in de band veroorzaakt had dus konden we weer verder. We moesten ook nog droogijs ophalen om ervoor te zorgen dat de drank koud zou blijven. Bij de winkel aangekomen bleek dat ze nog niet hadden afgeleverd en dus moesten we dus wachten. Ik dacht daar heb je dan toch de Zuid-Afrikaanse tijd en uiteindelijk een half uur later hadden we dan toch ons ijs. Nu konden we echt op weg naar Oppikoppi. Linda vertelde dat we onderweg waarschijnlijk een roadblock tegen zouden komen en dat we gecontroleerd zouden worden op drugs. Op de plek waar vorig jaar de roadblock stond, was deze keer niks te bekennen, maar een kilometer voor de ingang stonden ze dan toch. Iedereen met een volle wagen werd naar de kant verwezen en de chauffeurs moesten naar een aparte tent. Ik bleef achter met de auto en een politieagent begon de wagen te inspecteren. Hij bekeek alles grondig in eerste instantie, want ik moest zelfs m’n broodjes openmaken zodat hij kon zien wat er tussen zat. Maar na een tijdje had hij het wel gehad en keek niet verder ondanks dat we in een pick-up truck zaten en de achterbak nog vol zat met tassen, vage shit. Na een tijdje was Linda ook weer terug en was de andere auto, waar bijna niks in zat ook klaar en konden we weer op weg. 5 Minuten later waren we dan op Oppikoppi en kon het dan echt beginnen, bij de ingang zagen we echter meteen een auto die frontaal op de paal van het hek was geknald, ook lekker begin dachten we. Nadat we een campingplek hadden gevonden tussen de doornstruiken gingen we onze camp gereed maken. Op vrijdagavond zouden er niet zo bijzonder goede/bekende bands spelen en zouden we dus in eerste instantie op de camping blijven en ons vermaken met bier. Maar het bleef niet alleen bij bier, want een paar andere gasten hadden ook Absint bij en dat is behoorlijk sterk spul. Uiteindelijk ben ik toch nog maar de berg opgegaan om een van de bands te bekijken, het was niet onaardig, maar ik had er meer van verwacht. Terug op de camping was het nog een luide bedoeling ondanks dat het al een uur of twee was. De slaap wilde dan ook niet zo makkelijk vatten omdat je werd wakker gehouden door drie verschillende soorten van muziek.

Onderweg naar Oppikoppi

Op de camping van Oppikoppi

Zaterdag, ik werd wakker met een behoorlijke kater, maar de yogidrink deed al snel wonderen. Nadat iedereen goed en wel wakker was gingen we opzoek naar een ontbijt en dat bestond uit pannenkoeken, die zeker niet onaardig waren. Na de pannenkoeken weer terug naar de tent om daar wat te relaxen en aan het eerste biertje te beginnen. De rest van de dag een beetje zitten chillen en af en toe naar wat bands geweest. ‘s Avonds was het dan zover en zou een van de favoriete van Linda, Sean en Resel komen, deze band was ook vorige week vrijdag op het feest geweest. Deze band was een stuk beter dan die van gisteren avond en we hadden dan ook volop genoten, na deze band nog wat andere bands bekeken en zo de avond goed doorgekomen. Terug op de camping nog wat biertjes genuttigd en deze keer maar geen Absint gedronken.

Dezelfde band als op het feestje van een week geleden, maar nu op Oppikoppi.

Zondag, ik werd deze keer wakker zonder kater gelukkig. Vandaag zou het weer een rustige dag zijn, want de bands van vandaag waren ook weer minder bekend. Des ondanks toch nog naar een aantal bands geweest en van het uitzicht genoten. ‘s Avonds wilde we naar een cabaretier gaan, maar of we waren te laat of bij het verkeerde podium maar we hadden geen cabaretier gezien. Uiteindelijk maar weer bier gaan drinken op de camping en zo de laatste avond doorgekomen.

Onze mede kampbewoners, maar deze gasten waren helemaal van de kaart.

De laatste avond van het kampvuur genoten.

Deze week zou ik nog proberen om verbeteringen aan het model aan te brengen en alle grafieken en tabellen klaar te krijgen zodat ik de volgende week alles in het verslag kon zetten. Het zou deze week ook een kortere week worden aangezien we vrijdagochtend naar Oppikoppi zouden gaan. Deze week kreeg ik ook van Prof. Swart te horen dat ik volgende week donderdag een presentatie moest houden voor ongeveer dertig man en dat hij woensdag graag met mij de presentatie wilde doornemen en of ik ook een blik wilde werpen op zijn presentatie, die hij ging houden. Daarnaast kreeg ik ook het goede nieuws dat hij een aanbod deed om mijn afstudeerproject ook hier te doen, maar daar moet ik nog over nadenken hoewel ik het een zeer mooie gelegenheid vind om terug te komen. Uiteindelijk eindigde hij zijn verhaal met het feit dat op maandag de TUT gesloten was en op dinsdag was het Vrouwendag en dat was een nationale vrije dag dus was de TUT ook dicht. Ik dacht van dat komt me goed uit kan ik mooi bijkomen van Oppikoppi. De rest van de week dan ook flink aan mijn presentatie gewerkt om ervoor te zorgen dat deze volgende week woensdag af zou zijn. Woensdagavond hadden we nog een korte vergadering, of net hoe je het noemen wilt, over wat we mee moesten nemen naar Oppikoppi. Daarna vroeg Sean of ik nog zin had om mee uit te gaan en daar zei ik natuurlijk geen nee tegen. In de veronderstelling dat het op woensdagavond minder druk zou zijn, was dit weer een grote desillusie, want het schijnt op woensdagavond studentenavond te zijn. Na een beetje gebuurt te hebben met wat mensen gingen we golf spelen op de spelcomputer. Dit keer was het een nieuwe versie die moeilijker bleek te zijn dan de vorige en hoewel ik in het begin het best aardig deed, werd het op het eind toch inderdaad een stuk lastiger. Na het potje golf nog wat gebuurt met mensen en wat shotjes gedronken op het goede weekend dat komen zou.

Vrijdag de dag van EUREKA!!!!!, alles leek mee te werken en dit keer geen problemen gehad met programma’s die niet mee wilde werken of componenten die ik niet uitgevogeld kreeg hoe ze werkten. Het circuit kreeg ik nu aan de gang met hysteresis en omdat het zo goed ging durfde ik ook wel de gok aan om met een ander programma een benadering te doen, hier bleef het echter bij steken op het feit dat het model niet de hoge stromen aan kon. Maar des al niet te min had ik het model aan de gang en Prof. Swart was daar dan ook zeer verheugd mee.
Het was dan ook een goede start van mijn weekend. Vandaag zouden er ook twee Duitse gasten komen die bij mij in het guesthouse zouden verblijven. Na kennis gemaakt te hebben kwamen ze wel over als relaxte gasten en tijdens het eten vroegen ze dan ook het nodige over de Do’s and Don’ts in Zuid-Afrika. Na alles een beetje uitgelegd te hebben vroegen ze ook meteen over uitgaan, dus vertelde ik de spannende verhalen die we al beleefd hadden van o.a. de dames, de goedkope drank en de goede daad die we verricht hadden. Ze hadden dan ook wel zin om uit te gaan en ‘s Avonds zouden we dan ook weer gaan. We gingen eerst naar Cool Runnings om wat mensen gedag te zeggen. Daarna gingen we weer naar het pool centrum om wat pool te spelen. Vandaag was het een heel stuk drukker, waarschijnlijk ook omdat de vorige keer niet alle studenten terug waren van de vakantie. Na enige tijd wachten, wat opgevuld werd met strippoker op een spelcomputer en wat dubbel Brandy cola’s later hadden we dan toch een tafel. Het eerste potje werd een potje van Sean en Ik tegen de Duitsers. We begonnen goed, maar uiteindelijk wonen de Duitsers met de laatste bal. (Zal wel Duits geluk zijn of zo) Daarna nog wat potjes gespeeld en toen was het weer tijd om terug te gaan naar Cool Runnings, maar eerst wilde Sean en ik nog een dubbel Brandy cola drinken aan de bar. Aan de bar werd ik echter aangesproken door een meisje die me uitnodigde voor een potje pool. Dit aanbod sloeg ik natuurlijk niet af en zo kwam het dan ook dat ik opeens gebeld werd door de rest waar ik bleef. Maar of het aan de dubbel Brandy cola had gelegen of aan het spel, maar ik had het niet in de gaten dat ze me gebeld hadden. Totdat Sean opeens bij me stond en aan me vroeg waarom ik mijn telefoon niet op nam en het dus duidelijk voor me werd. Na een eerste potje nog een potje met Sean tegen de tegenstanders gespeeld en toen moesten we toch echt terug naar Cool Runnings. Daar kreeg ik gelijk een beetje op m’n donder van Resel en Linda, maar ik lag er niet wakker over. Na nog wat biertjes en goede gesprekken in Cool Runnings zijn we weer naar huis gegaan.

Zaterdag was weer een dag om bij te komen, ook moesten er weer boodschappen gedaan worden en moest ik ook mijn ticket betalen om van Cape Town naar Johannesburg te vliegen. Bij de bank snapte ik echter weinig van het formulier dat ik moest invullen om het geld te storten, dus ging ik netjes in de rij staan. Maar bij de balie waar ik stond konden ze het formulier alleen invullen en niet verwerken dus kon ik weer terug in de rij, wat niet zo fijn was aangezien deze behoorlijk lang was. Maar uiteindelijk was het allemaal goed gekomen en was het ticket betaald. ‘s Avonds wilde de Duitsers en ik weer uitgaan, maar we hadden jammer genoeg geen vervoer, toen we de Oostenrijkers belde om te vragen of zij uitgingen waren die te moe omdat ze de dag ervoor een braai hadden gehad. Jammer dus voor deze avond.

Zondag, na goed uitgeslapen te zijn naar het andere huis gegaan om de formule 1 race van Hongarije te bekijken, nog wat op Internet gedaan en een film gekeken.

Officieel zou dit de laatste week zijn van mijn stage, maar omdat ik ook verwacht wordt het verslag zo goed als af te hebben hier en omdat ik ook nog een week vakantie had genomen, had ik me voorgenomen om de volgende 2 weken ook nog maar te werken. Woensdagavond gingen Resel, Linda, Sean, de Duitsers en ik naar een feestje van een soort van boekingsbedrijf of zoiets, het bedrijf doet festivals en bands boeken in cafxe9s en dergelijke. Het feest was in het kader van de opening van het bedrijf en een van de eigenaren was de broer van Linda. Op het feest zelf zouden een aantal bands spelen die ook op Oppikoppi zouden gaan spelen volgend weekend waar we als het goed is ook naar toe gaan. De bands zelf speelde voornamelijk rock en het was niet verkeerd. Het was een gezellige avond en de volgende dag had ik wel een beetje spierpijn van het vele springen en zo, maar de avond zelf had al veel goed gemaakt.

Linda en ik tijdens het feestje.

De band die ook op Oppikoppi gaat spelen.

Linda en Resel, al aardig ver heen.

Dit verklaart waarom Flo en Markus de volgende dag niet naar school gingen.

Vrijdag was weer een korte werkdag en om xe9xe9n uur gingen we dan ook weer naar huis. ‘s Avonds zouden we weer uitgaan met een aantal vrienden van Resel. Na een ritje van ongeveer 10-20 minuten met een lekker nummer van System of a down kwamen we aan in Hatfield. Deze keer zouden we niet meteen naar Cool Runnings gaan, maar eerst wat pool spelen. Sean, een vriend van Resel, vertelde me dat de dubbel Brandy cola maar 10 rand kostte (ongeveer € 1,50), niet duur dus en we begonnen dan ook met dit drankje en velen zouden volgen. Ik kreeg het advies om te vragen voor minder ijs, want dit was nogal wat, dan zou het beter smaken en dat deed ik dan ook, maar volgens mij hakte de alcohol ook makkelijker. We hadden op zich eerlijke teams, namelijk ik en Linda (vriendin van Sean) tegen Resel en Sean, eindigde we na 10 potjes op een gelijkspel. Het laatste potje zou de heren tegen de dames worden en natuurlijk wonnen de heren, dit werd niet al te zeer in dank afgenomen maar des te meer gevierd. Uiteindelijk na deze glorieuze overwinning nog bij Cool Runnings even naar binnengeweest, maar toen was het toch wel weer tijd om naar huis te gaan.

Zaterdag was een dag van bijkomen van de avond te voor, dat toch iets heftiger was dan ik in eerste instantie dacht. ‘s Middag wilde ik wat boodschappen gaan doen en toen Resel vertelde dat ze naar Colonnade ging, had ik mooi een ritje naar de supermarkt in plaats van te lopen.

Zondag was een dag van rust en wat lezen.

Maandag moest ik eerst nog een beetje bijkomen van het weekend, maar daarna weer aan de slag. Deze week zou het weer druk zijn op de TUT aangezien de wintervakantie hier afgelopen was. Maar op de TUT viel de drukte reuze mee. Al snel bleek dat de eerste paar dagen van deze week alleen maar inschrijvingen betroffen voor colleges en dergelijke, maar daar heb ik niet mee te maken dus maakte het mij allemaal niet uit. De rest van de week bestond uit het werken aan het project, dat steeds meer begint op te schieten. Het model waar ik aan werk verdiend nog wat verbeteringen, maar het einde begint zich steeds meer in zicht te bevinden.